Muriël Moraal (53) is supervisor bij Kone. Ze stuurt een team van liftmonteurs aan. Naast haar werk zorgt ze voor haar ouders. Die combinatie vraag veel van haar. Samen met haar werkgever vond ze een oplossing.

“Mijn ouders zijn in de tachtig. Ze wonen nog zelfstandig, maar hun gezondheid is niet zo goed. Daarom ga ik er minstens één keer per week naartoe. Helaas wonen ze ver bij me vandaan: het is een uur en een kwartier rijden. Dus op een werkdag even op en neer is niet eenvoudig.

Tot twee jaar geleden redden mijn ouders zich goed. Maar in februari 2024 brak mijn moeder haar rug. Toen begon de intensieve zorg. Ondanks mijn hulp raakte mijn vader overbelast. Hij viel en kneusde zijn heup. Vervolgens kreeg mijn moeder een longontsteking en corona. Ze kwamen toen tijdelijk in een verzorgingshuis terecht. Gelukkig konden ze na een tijdje weer naar huis. Maar deze gebeurtenissen hebben hun sporen nagelaten. Ze hebben drie keer per week thuiszorg en er komt iemand voor de schoonmaak. De rest doe ik.

Op mijn werk ben ik open geweest over mijn privésituatie. Ik heb verteld wat het met me doet en wat het van me vraagt. Dat waardeerde mijn manager. Na dat gesprek realiseerde ik me pas: ik ben mantelzorger. We hebben afgesproken dat we kijken hoe het gaat. Als het nodig is, kan ik zorgverlof opnemen of tijdelijk minder werken. Het voelt fijn dat ik steun heb van Kone en dat ze met me meedenken. Dat is ook mijn tip aan andere werkende mantelzorgers: bespreek het op je werk en zoek samen naar een oplossing. Er is vaak meer mogelijk dan je denkt.” ●